Kun je wel wat stimulans
gebruiken bij je ontwikkeling?

‘Dit herken ik wel…. van vroeger…’

‘Dit herken ik wel…. van vroeger…’

Zegt Peter, na enig doorvragen van mijn kant. Hij vertelt hoe zijn gevoel ‘niet veel voor te stellen’ hem weerhoudt om zich effectief te profileren binnen zijn afdeling en richting zijn manager. Deze gevoelens van onzekerheid en minderwaardigheid blijkt hij te kennen vanaf de eerste klassen van zijn middelbare school. Hij is nu 38 jaar.

Peter is  niet de enige, die zich weinig realiseert hoe de kiem van deze gevoelens al in zijn jeugd en adolescentie is gelegd als gevolg van bepaalde boodschappen die hij heeft meegekregen van zijn ouders, familie of van zijn docenten.

Het gaat hier om gevoelens van onzekerheid, te kort schieten, faalangst of een laag zelfbeeld. Deze gevoelens zijn een goede voedingsbodem voor bepaald gedrag, zoals het jezelf niet durven profileren richting je collega’s of manager (zoals bij Peter), maar ook fanatiek perfectionisme, drempels ervaren om te netwerken of werken tot je erbij neervalt omdat het nooit genoeg is. Deze gevoelens en dit gedrag zorgen voor stress, problemen, aanvaringen en ineffectiviteit in een werkomgeving en natuurlijk ook in de privésituatie. Gedrag dat zich keer op keer herhaalt en gemakkelijk een terugkerend patroon wordt.

De begeleiding binnen coaching is dan ook vaak gericht op het: 

  1.  Bewustworden van het patroon en beseffen dat dit al (veel) langer aanwezig is;
  2.  Ontdekken wat de oorzaken en de achtergrond van dit patroon zijn;
  3.  Bedenken hoe hier binnen het werk effectief mee om te kunnen gaan;
  4.  Experimenteren met ander en meer effectief gedrag.

Dit 4-stappenplan is echter niet zo eenvoudig in je eentje te doorlopen. Stap 1 gaat nog wel maar vanaf het nadenken over stap 2 heeft iedereen meer of minder de behoefte om weg te bewegen, het te bagatelliseren of er vluchtig overheen te stappen.

Dit is begrijpelijk gedrag. ‘Ik heb geen zin om in het verleden te graven’, of ‘dit gaat over mijn werk, en niet over mijn jeugd en opvoeding’ is een veelgehoorde reden die ten grondslag ligt aan enige weerstand om stap 2 te zetten.

Toch kan het zeer veel bruikbaar inzicht opleveren om de link naar het verleden wel te leggen. En dat hoeft niet zwaar of moeilijk te zijn, zeker niet met behulp van een goede coach of trainer. Door stap 2 te zetten, vergroot je je zelfinzicht en leg je een goede basis en faciliteer je jezelf om stap 3 en 4  te zetten. En dat is wat je wilt: ineffectief gedrag waarmee je regelmatig en vaak steeds harder tegen een muur aanloopt wijzigen in door jou zelfgekozen effectief gedrag.

Peter komt erachter dat de kiem van zijn onzekerheid te maken heeft met het ‘teruggezet’ worden van het VWO naar de HAVO en het toentertijd onvoldoende aansluiting vinden bij zijn leeftijdsgenoten. Hij werd gepest en niet opgenomen in de groep. Hij wordt zich nu bewust dat hij de hieruit voortkomende gevoelens van onzekerheid  daarna nooit meer ‘uit’ heeft gezet. Het speelt onbewust altijd op de achtergrond. Nu maakt hij echter de zelfbewuste keuze om zich te profileren en zich te laten zien op zijn werk en om zich daarin niet meer (onbewust) te laten belemmeren door zijn onzekerheid. Peter zet een belangrijke stap in zijn persoonlijke en dus ook professionele ontwikkeling. Goed en prettig voor hem, maar ook voor zijn kwaliteit en effectiviteit van werken!

Copyright: scholts-changing.nl

Webdesign: Prode

×